Czekam, czekam wytrwale.
Tak bardzo dotykają, dotykają mnie dni,
Moja tęsknota jest tęsknotą planet - zmarzłych, tęskniących a Ty jesteś Słońcem,
Ty jesteś w moim tętnie - we mnie powstajesz najgłębiej.
I każdy oddech na mrozie krzepnie - przypomina, że jesteś.
Znów odeszłaś ode mnie...

Nie umiem powiedzieć słowem,
Nie słowem - tęsknię.
Ale rękoma zamykającymi przestrzeń.
Ale krwią obmywającą ręce

Nie wiem co kocham bardziej - Ciebie czy pragnienie za Tobą

     Tak, bo diabelsko tęsknię. Tęsknię nawet gdy Cię mam, a co dopiero gdy Cię brak. Wcale mi się to nie podoba, a co najgorsze - boję się, że mimo tego czekania i tak Cię stracę. Trudno jest pozostać optymistą.

     Tak, Meridko, tęsknię za Tobą. Za Wami dwiema już nawet. A osoby, które się z tego śmieją lub nie rozumieją - cóż... szkoda mi Was BARDZO.

     Minęło 9 tygodni, ponad 60 dni. Ostatni raz tak długo bez roweru byłem chyba w wieku dziesięciu lat...